Shaolin dag 2 +laatste bericht voodat ik thuis ben
Door: left eye
Blijf op de hoogte en volg Coen
13 Januari 2008 | China, Peking
08/01/2008 dinsdag
En zoas gezegt, zo gedaan. Ik kroop om 04:25 uur uit bed om me klaar te maken voor de wandeling en het ontbijt op de shaolin tempel.
Gelukkig heb ik nooit moeite met vroeg uit bed komen, en ook deze keer was ik gelijk klaar wakker.
Dit in tegenstelling tot Mohammed die er maar niet uit kwam, waardoor we bijna te laat kwamen voor onze afspraak met Master Wei.
We moesten nu namelijk de 1,5 km snel wandelen met onze baggage. Leuk op de vroege morgen :D.
Maar dan zat er nog iets tegen, en dat was het uitchecken. Ik kwam beneden om 04:50 uur, en er was niemand te zien. Nog wat rond geroepen, maar ook
daar reageerde er niemand op. Maar goed, geen probleem. Dan schrijf ik gewoon op een briefje dat we willen uitchecken, laat ik de sleutel achter en kom
het geld (depossit, in het engels kan ik het niet schrijven, en in het Nederlands ben ik het woord vergeten :D) later ophalen.
En zo wil de deur uit lopen, hangt er een slot omheen. Kan ik gewoon het hele hotel niet uit, en niemand die me kan helpen.
Nog maar wat rond geroepen, en uiteindelijk naar de kamer gewoon waar de staff ligt te slapen. Die maar wakker geklopt, welke geirriteerd wakker werden.
Of ik zou mogen uitchecken, en het hotel verlaten. Dit duurde uiteraard even voordat ze door had wat ik wilde, maar toen belde ze iemand anders beneden op.
Die hielp ons met uitchecken, maar hij had weer de sleutel voor de deur niet. Kon er weer iemand anders wakker gemaakt worden :D.
Maar uiteindelijk stonden we dan buiten.
Maar gelukkig stond de master nog niet op ons te wachten, en 15 minuten later kwam er een andere student ons ophalen.
Ik vond het niet erg te moeten wachten op een Master, zij hebben het recht om te laat te komen. Alleen sta ik er altijd van te kijken, dat ze daadwerkelijk
te laat komen. Omdat ze toch altijd strikt met de tijd werken voor de trainingen en gebeden.
We zijn in het pikke donker naar de kamer van Master Wei gelopen, waar we onze tassen voorlopig konden laten staan.
Hoe ziet de kamer van een master eruit: Ze slapen er met zun zessen, verdeelt over 3 stapel bedden. In vrijwel de zelfde grootte van de kamer waar ik
op de academie met zun 2en sliep. De kamer zag er niet netjes opgeruimt uit, wat opviel. Omdat mijn Master op de academie altijd erg strikt was in het
opruimen van de kamers. Ze hebben hier wellicht geen room inspectie :D.
Er slagen nog 3 andere studenten of masters (dat is altijd lastig te herkennen) te slapen. En het was toch al 06:00 uur onderhand.
Dus ook hier hebben ze de vrijheid om dan wel om 05:00 uur uit bed te komen voor het ochtend gebed, of om 06:30 uur voor het eten.
Dit zijn allemaal eigen opvattingen uiteindelijk, omdat ik het de master niet kan vragen. Ik denk dat ik nog eens een mailtje moet doen naar een vertaler
op mijn academie met al mijn vragen.
Maar goed, zo lieten we onze spullen daar achter, en zijn naar de eet hal gelopen.
We moesten nog een 15 minuten wachten voordat de deuren op zouden gaan, en we hebben deze tijd besteed aan het genieten van een ochtend gebed van de monnikken.
Dit is een gesloten gebed voor enkel monikken, waar ook niemand anders binnen mag komen. Ik heb er wel een filmpje van gemaakt om het geluid op te nemen.
Maar eindelijk had de Shaolin tempel weer al zijn sfeer terug. De sfeer die ik miste, galmde nu door de tempel gebouwen. Je kom een eeuwe oude traditie
voelen vanuit de beden. Geen touristen (ja op ons na dan), geen verkopers, geen souveniers, geen drukte. Enkel een donkere, stille ochtend met een gebed en
Shaolin Masters op de achtergrond.
BENG, dit is waarom ik naar de Shaolin tempel gereist ben. Hier deed ik het allemaal voor. Dit is "het" moment waar ik naar zocht, de oorsprong.
We begroeten een buddha beeld voor dit tempel gebouw, en lopen verder naar de etens ruimte.
De deuren gaan open, en onze master was nergens meer te bekennen :D. Dus wij staan er een beetje onzeker te wachten toen een andere master ons binnen vroeg.
Hij had al 2 kommen klaar gezet, en we namen plaats aan het uiteinde van de etens hal.
Alle studenten, masters en monikken druppelden binnen, totdat er een groep van ongeveer 80 man aanwezig was.
De kamer was verdeeld in 2 groepen, die bijden naar het midden van de hal kijken, waar een buddha beeld staat.
Toen werd het eten binnen gebracht, wat ook gelijk het moment was om het gebed te beginnen. Iedereen met zijn handen in gebed positie, terwijl het eten rond
ging. De eerste ronden was erg lekker brood. Ik snap niet waarom we dat niet op onze academie hadden, wat het is gewoon echt goed. Het is het lange brood wat
volgens mijn gebakken word in olie.
Het tweede gerecht was gekookte groenten, die er direct achteraan gebracht werden. Ook erg lekker. Ik begrijp niet waarom ze op mijn academie zoveel moeite doen
met het frituren van de groenten. Kook ze gewoon, en klaar. Als het in de shaolin tempel werkt, dan toch zeker op een academie :D.
Wat worteltjes, bloemkool, paddenstoelen, brokkelie, tofu, allemaal erg goed te doen. Je zal hier geen vlees tegen komen, gezien iedereen hier vegitarisch moet
zijn wegens het buddhisme.
Er was ook nog rijst soep beschikbaar, maar daar ben ik zelf niet echt happig op. Geen smaak, en ik geloof ook niet echt dat het vol zit met vitaminen en energie.
Ik begreep dat ze voornamelijk ruist eten om alle honger weg te nemen. Vandaar dat ze de rijst over het algemeen aan het einde van de maaltijd pas beginnen
te eten.
Het viel op dat iedereen hier zo snel eet. Ik zeg niet in 5 minuten, maar ik bedoel wel dat ik nog minder dan de helft over had toen bijna iedereen al van
tafel gelopen was :D.
Na het eten moest ik toch even naar de wc, maar geen wc papier...shit. Komt er een persoon (geen idee wat hij was, ik vermoed gewoon een burger) naar me
toe gelopen met een stuk krant. Ja, zo kunnen we het oud papier ook hergebruiken natuurlijk :D.
We hebben onze tassen weer opgehaald, en naar ons nieuwe hotel gebracht. welke op het trein van de shaolin tempel licht. Goed en wel 2 km er vandaan.
Het betrof het Shaolin tempel hotel, waar we 100 yuan per nacht moesten betalen. Deze prijs was exclusief warm water en verwarming. Wel kregen we ter compensatie een
electrische deken en 3 dekens. Dat zal ook wel voldoende zijn, maar de binnen temperatuur voelt hetzelfde aan als die van buiten het hotel. Je blaast constant
rook pluimen van de kou :D. Hahahaha, geweldige ervaring.
Het zal ook wel weer in kleren slapen worden. Niet anders als gisteren, waar ik in 2 broeken, 2 shirt met lange mouwen en een trui erover aan sliep :D.
Vervolgens zouden we een berg gaan beklimmen die achter de Shaolin tempel ligt. Hier gaat het verhaal dat Damo, een Indische prins naar China kwam om
onderandere het buddhische ver versprijden. Hij reisde wat rond door china, waarna hij uiteindelijk in Shaolin terecht kwam. Hier wilde hij zich voegen bij
de Shaolin tempel om het woord te sprijden, maar werd afgewezen.
Hij is vervolgens deze berg gaan beklimmen, en heeft daar intense gemediteerd voor 9 jaar. Er staat nu een steen in de shaolin tempel waarop ze zeggen
dat je zijn schaduw kan zien, omdat hij 9 jaar lang op presies de zelfde plaats heeft gemediteerd. Het grappige aan deze steen is dat je zelfs zijn gezicht
in deze steen kan herkennen, dus het moet een vreemde schaduw zijn geweest :D.
Maar tijdens deze 9 jaar, heeft hij het huidige buddhisme een wending gegeven en zijn eigen visie erop los gelaten.
Hieruit kwam het Zen buddhisme. Ook is hij een martial art gaan ontwikkelen, die later de basis gaf voor het Kung Fu.
Hij heeft ook de dieren vecht vormen bedacht, en het kung fu kickboxen.
Ik begreep eerst niet hoe hij de dier vormen bedacht zou moeten hebben, omdat hij onder andere met de tiger vorm en aap vorm aan kwam.
Maar ik heb voor zover nog geen tigers en apen in dit gebied gezien :D. Maar dat kan weer verklaard worden doordat hij een prins uit India was.
Maar deze berg word 3 maal daags op en neer gelopen als training. De afstand (4 km) valt reuze mee, maar het is aardig stijle, dus de training komt wel over :D.
Je zou het goed kunnen vergelijken met de mounten run die wij 1 maal per week op de academie moesten uitvoeren.
Op de top van de berg staat een groot standbeeld van Damo, en een stukje daaronder is zijn grot waar hij al die tijd geleefd moet hebben.
Maar dit gebied en voornamelijk deze grot is waar de Kung Fu tot leven is gebracht, en uitgegroeit is tot een martial art die wereld bekend geworden is.
Dichter bij de bron dan dit kan je niet meer komen.
We zijn nog naar 2 trainings plaats gelopen die net buiten de tempel liggen. Maar ook hier valt op dat ze klein van omgang zijn.
Zo hebben ze maar 2 palen om je armen, benen en handen op te harden. En de trainings plaats waar ze de vormen oefenen is ook maar goed en wel geschikt voor
20 man. Dan hebben ze nog wel andere plekken uiteraard, maar het geeft aan hoe groot de groepen geweest moesten zijn.
Helaas was ook hier niemand aan het trainen, maar daar gingen we eigenlijk al niet meer van uit.
We hebben een minuut of 30 wat gerelaxt buiten de tempel, om vervolgens om 11:00 uur weer aan te schijven voor de lunch.
Op dit moment waren er al een stuk of wat touristen in en rondom de tempel, maar het eten vond plaats achter gesloten deuren.
Ook nu werd het eten weer onder het zelfde gezang geserveerd, welke er ook weer goedzond en voedzaam uitzag.
Ik heb ook hier 2 geluids opnamens van gemaakt, maar die zijn lastig om op de site te zetten.
Ik dacht nog bij mezelf dat de touristen die nu buiten de deuren staan een glim proberen op te vangen van hetgeen wat er binnen in gebeurd. En dat wij er
midden in zitten :D.
Na het eten zijn we terug naar het hotel gegaan voor een korte rust periode, waar het gebruikelijk is om te slapen. Ook voor de studenten en masters hier.
Morgen gaan we dan eindelijk onze zwaarden en kleding kopen. Hier kijk ik wel erg naar uit, omdat het me zal benieuwen wat ze hier anders aanbieden dan in de
rest van China.
Om 3 uur hadden weer afgespronken, en master wei had opnieuw 1 van zijn decipelen gestuurd. Dit deed hij nogal eens vaak deed, wat zijn positie hier duidelijk maakt.
We zijn een stukje een berg gaan beklimmen waar er ons nog een kamelen rit aangeboden werd. Nee dankje :D.
Uiteindelijk zijn we niet zozeer omhoog geklomen, maar meer naar beneden waar een rivier normalieter doorheen stroomt. In deze tijd van het jaar is hij bijna opgedroogt,
waarvan het laastste beetje water bevroren was.
We hebben hier mooie foto's kunnen maken in combinatie met coole poses met de Master.
Op de terug weg werd de master opgebelt door zijn master om te komen trainen :D.
Het is zo grappig dat ze hier constant contact houden door over en weer te bellen met dure telefoontjes. Ze kunnen niet zo dicht van elkaar vandaan zij, of ze
bellen gewoon :D.
Maar het verhaal gaat dat de master in de shaolin tempel hartstikke rijk zijn, aldus het chinese nieuws. Ze geven niks uit, maar krijgen een hoop geld van
alle touristen die hier kun geld uit willen geven.
We zijn weer vroeg gaan slapen, en morgen om 08:00 uur hebben we weer afgesproken om dan een rondje te doen naar een
andere shoalin school om naar een training te kijken omdat het niet in de shaolin tempel mag. Ik heb er niet voor gekozen om opnieuw op de tempel te eten,
omdat het niet echt gewardeerd lijkt te worden door de andere monikken.
In de shaolin tempel krijgen ze alleen te eten om 06:00 uur en 11:00 uur. En enkel als je getraind heb, mag je ook in de avond eten :D. Dat is gelijk een goede
motivatie om dan wel te gaan trainen.
Ik heb in deze 2 dagen nog maar 4 blanke touristen gezien, de rest zijn allemaal Chinees. En nogsteeds is het in deze tijd van het jaar is het druk te noemen.
Ik wil niet weten hoe het hier in het hoog seizoen eruit ziet.
Zo vermelde de lonely planet ook dat het een touristen val is, gezien er enorm veel verkoper zijn die je lastig vallen.
Wij hebben daar vrijwel geen last van. Zo zijn er maar over het hele gebied 10 kraampjes versprijd. Dus dat maakt het super om in deze tijd van het jaar de tempel te bezoeken.
Je wilt uiteindelijk niet in een zee van touristen staan.
We hebben voor de 2e maal in het restaurant gegeten welke zich net om de hoek van ons hotel bevind. De eerste keer viel het ons al op, maar vandaag gebeurde presies hetzelfde.
we bestellen het eten, en echt...binnen 50 seconden werd het eerste eten al binnen gebracht.
En dat is getimed !.
En dan is het eten warm, smaakt goed, en volledig bereid. Groente, vlees en rijst. En elke 30 seconden later komt het volgende gerecht binnen gezet.
Hoe ze het doen ? geen idee. We zijn dan wel de enige klanten, maar dan nog.
Maar hoe de master vertelde over de training hier in de tempel kwam het erg herkenbaar over. En dat versterkt het gevoel gevoel over de training die ik zelf gehad heb op de academie.
Dan doen we zeker niet veel onder voor deze jongens hier. Maar wat wil je met masters die alleen maar in de tempel getraind hebben. Die brengen al hun ervaringen welmee, en gaan gewoon verder.
Ik heb eindelijk weer mijn boek uitgelezen. 512 bladzijden verder. Het zal me benieuwen of ik er in Nederland ook een boek bij zal pakken :D.
Twee kleine feiten over dit verhaal zijn:
Het duurde me 2 uur en 20 minuten om het verhaal te herschrijven, waarbij het schrijven van de korte versie (steek woorden) ook makkelijk 30 minuten duurd.
En dit verhaal bevalt 2.427 woorden.
Hahahaha, ik wil niet weten hoelang ik nu in totaal al besteed heb aan het schrijven van dit dagboek :D.
En zoas gezegt, zo gedaan. Ik kroop om 04:25 uur uit bed om me klaar te maken voor de wandeling en het ontbijt op de shaolin tempel.
Gelukkig heb ik nooit moeite met vroeg uit bed komen, en ook deze keer was ik gelijk klaar wakker.
Dit in tegenstelling tot Mohammed die er maar niet uit kwam, waardoor we bijna te laat kwamen voor onze afspraak met Master Wei.
We moesten nu namelijk de 1,5 km snel wandelen met onze baggage. Leuk op de vroege morgen :D.
Maar dan zat er nog iets tegen, en dat was het uitchecken. Ik kwam beneden om 04:50 uur, en er was niemand te zien. Nog wat rond geroepen, maar ook
daar reageerde er niemand op. Maar goed, geen probleem. Dan schrijf ik gewoon op een briefje dat we willen uitchecken, laat ik de sleutel achter en kom
het geld (depossit, in het engels kan ik het niet schrijven, en in het Nederlands ben ik het woord vergeten :D) later ophalen.
En zo wil de deur uit lopen, hangt er een slot omheen. Kan ik gewoon het hele hotel niet uit, en niemand die me kan helpen.
Nog maar wat rond geroepen, en uiteindelijk naar de kamer gewoon waar de staff ligt te slapen. Die maar wakker geklopt, welke geirriteerd wakker werden.
Of ik zou mogen uitchecken, en het hotel verlaten. Dit duurde uiteraard even voordat ze door had wat ik wilde, maar toen belde ze iemand anders beneden op.
Die hielp ons met uitchecken, maar hij had weer de sleutel voor de deur niet. Kon er weer iemand anders wakker gemaakt worden :D.
Maar uiteindelijk stonden we dan buiten.
Maar gelukkig stond de master nog niet op ons te wachten, en 15 minuten later kwam er een andere student ons ophalen.
Ik vond het niet erg te moeten wachten op een Master, zij hebben het recht om te laat te komen. Alleen sta ik er altijd van te kijken, dat ze daadwerkelijk
te laat komen. Omdat ze toch altijd strikt met de tijd werken voor de trainingen en gebeden.
We zijn in het pikke donker naar de kamer van Master Wei gelopen, waar we onze tassen voorlopig konden laten staan.
Hoe ziet de kamer van een master eruit: Ze slapen er met zun zessen, verdeelt over 3 stapel bedden. In vrijwel de zelfde grootte van de kamer waar ik
op de academie met zun 2en sliep. De kamer zag er niet netjes opgeruimt uit, wat opviel. Omdat mijn Master op de academie altijd erg strikt was in het
opruimen van de kamers. Ze hebben hier wellicht geen room inspectie :D.
Er slagen nog 3 andere studenten of masters (dat is altijd lastig te herkennen) te slapen. En het was toch al 06:00 uur onderhand.
Dus ook hier hebben ze de vrijheid om dan wel om 05:00 uur uit bed te komen voor het ochtend gebed, of om 06:30 uur voor het eten.
Dit zijn allemaal eigen opvattingen uiteindelijk, omdat ik het de master niet kan vragen. Ik denk dat ik nog eens een mailtje moet doen naar een vertaler
op mijn academie met al mijn vragen.
Maar goed, zo lieten we onze spullen daar achter, en zijn naar de eet hal gelopen.
We moesten nog een 15 minuten wachten voordat de deuren op zouden gaan, en we hebben deze tijd besteed aan het genieten van een ochtend gebed van de monnikken.
Dit is een gesloten gebed voor enkel monikken, waar ook niemand anders binnen mag komen. Ik heb er wel een filmpje van gemaakt om het geluid op te nemen.
Maar eindelijk had de Shaolin tempel weer al zijn sfeer terug. De sfeer die ik miste, galmde nu door de tempel gebouwen. Je kom een eeuwe oude traditie
voelen vanuit de beden. Geen touristen (ja op ons na dan), geen verkopers, geen souveniers, geen drukte. Enkel een donkere, stille ochtend met een gebed en
Shaolin Masters op de achtergrond.
BENG, dit is waarom ik naar de Shaolin tempel gereist ben. Hier deed ik het allemaal voor. Dit is "het" moment waar ik naar zocht, de oorsprong.
We begroeten een buddha beeld voor dit tempel gebouw, en lopen verder naar de etens ruimte.
De deuren gaan open, en onze master was nergens meer te bekennen :D. Dus wij staan er een beetje onzeker te wachten toen een andere master ons binnen vroeg.
Hij had al 2 kommen klaar gezet, en we namen plaats aan het uiteinde van de etens hal.
Alle studenten, masters en monikken druppelden binnen, totdat er een groep van ongeveer 80 man aanwezig was.
De kamer was verdeeld in 2 groepen, die bijden naar het midden van de hal kijken, waar een buddha beeld staat.
Toen werd het eten binnen gebracht, wat ook gelijk het moment was om het gebed te beginnen. Iedereen met zijn handen in gebed positie, terwijl het eten rond
ging. De eerste ronden was erg lekker brood. Ik snap niet waarom we dat niet op onze academie hadden, wat het is gewoon echt goed. Het is het lange brood wat
volgens mijn gebakken word in olie.
Het tweede gerecht was gekookte groenten, die er direct achteraan gebracht werden. Ook erg lekker. Ik begrijp niet waarom ze op mijn academie zoveel moeite doen
met het frituren van de groenten. Kook ze gewoon, en klaar. Als het in de shaolin tempel werkt, dan toch zeker op een academie :D.
Wat worteltjes, bloemkool, paddenstoelen, brokkelie, tofu, allemaal erg goed te doen. Je zal hier geen vlees tegen komen, gezien iedereen hier vegitarisch moet
zijn wegens het buddhisme.
Er was ook nog rijst soep beschikbaar, maar daar ben ik zelf niet echt happig op. Geen smaak, en ik geloof ook niet echt dat het vol zit met vitaminen en energie.
Ik begreep dat ze voornamelijk ruist eten om alle honger weg te nemen. Vandaar dat ze de rijst over het algemeen aan het einde van de maaltijd pas beginnen
te eten.
Het viel op dat iedereen hier zo snel eet. Ik zeg niet in 5 minuten, maar ik bedoel wel dat ik nog minder dan de helft over had toen bijna iedereen al van
tafel gelopen was :D.
Na het eten moest ik toch even naar de wc, maar geen wc papier...shit. Komt er een persoon (geen idee wat hij was, ik vermoed gewoon een burger) naar me
toe gelopen met een stuk krant. Ja, zo kunnen we het oud papier ook hergebruiken natuurlijk :D.
We hebben onze tassen weer opgehaald, en naar ons nieuwe hotel gebracht. welke op het trein van de shaolin tempel licht. Goed en wel 2 km er vandaan.
Het betrof het Shaolin tempel hotel, waar we 100 yuan per nacht moesten betalen. Deze prijs was exclusief warm water en verwarming. Wel kregen we ter compensatie een
electrische deken en 3 dekens. Dat zal ook wel voldoende zijn, maar de binnen temperatuur voelt hetzelfde aan als die van buiten het hotel. Je blaast constant
rook pluimen van de kou :D. Hahahaha, geweldige ervaring.
Het zal ook wel weer in kleren slapen worden. Niet anders als gisteren, waar ik in 2 broeken, 2 shirt met lange mouwen en een trui erover aan sliep :D.
Vervolgens zouden we een berg gaan beklimmen die achter de Shaolin tempel ligt. Hier gaat het verhaal dat Damo, een Indische prins naar China kwam om
onderandere het buddhische ver versprijden. Hij reisde wat rond door china, waarna hij uiteindelijk in Shaolin terecht kwam. Hier wilde hij zich voegen bij
de Shaolin tempel om het woord te sprijden, maar werd afgewezen.
Hij is vervolgens deze berg gaan beklimmen, en heeft daar intense gemediteerd voor 9 jaar. Er staat nu een steen in de shaolin tempel waarop ze zeggen
dat je zijn schaduw kan zien, omdat hij 9 jaar lang op presies de zelfde plaats heeft gemediteerd. Het grappige aan deze steen is dat je zelfs zijn gezicht
in deze steen kan herkennen, dus het moet een vreemde schaduw zijn geweest :D.
Maar tijdens deze 9 jaar, heeft hij het huidige buddhisme een wending gegeven en zijn eigen visie erop los gelaten.
Hieruit kwam het Zen buddhisme. Ook is hij een martial art gaan ontwikkelen, die later de basis gaf voor het Kung Fu.
Hij heeft ook de dieren vecht vormen bedacht, en het kung fu kickboxen.
Ik begreep eerst niet hoe hij de dier vormen bedacht zou moeten hebben, omdat hij onder andere met de tiger vorm en aap vorm aan kwam.
Maar ik heb voor zover nog geen tigers en apen in dit gebied gezien :D. Maar dat kan weer verklaard worden doordat hij een prins uit India was.
Maar deze berg word 3 maal daags op en neer gelopen als training. De afstand (4 km) valt reuze mee, maar het is aardig stijle, dus de training komt wel over :D.
Je zou het goed kunnen vergelijken met de mounten run die wij 1 maal per week op de academie moesten uitvoeren.
Op de top van de berg staat een groot standbeeld van Damo, en een stukje daaronder is zijn grot waar hij al die tijd geleefd moet hebben.
Maar dit gebied en voornamelijk deze grot is waar de Kung Fu tot leven is gebracht, en uitgegroeit is tot een martial art die wereld bekend geworden is.
Dichter bij de bron dan dit kan je niet meer komen.
We zijn nog naar 2 trainings plaats gelopen die net buiten de tempel liggen. Maar ook hier valt op dat ze klein van omgang zijn.
Zo hebben ze maar 2 palen om je armen, benen en handen op te harden. En de trainings plaats waar ze de vormen oefenen is ook maar goed en wel geschikt voor
20 man. Dan hebben ze nog wel andere plekken uiteraard, maar het geeft aan hoe groot de groepen geweest moesten zijn.
Helaas was ook hier niemand aan het trainen, maar daar gingen we eigenlijk al niet meer van uit.
We hebben een minuut of 30 wat gerelaxt buiten de tempel, om vervolgens om 11:00 uur weer aan te schijven voor de lunch.
Op dit moment waren er al een stuk of wat touristen in en rondom de tempel, maar het eten vond plaats achter gesloten deuren.
Ook nu werd het eten weer onder het zelfde gezang geserveerd, welke er ook weer goedzond en voedzaam uitzag.
Ik heb ook hier 2 geluids opnamens van gemaakt, maar die zijn lastig om op de site te zetten.
Ik dacht nog bij mezelf dat de touristen die nu buiten de deuren staan een glim proberen op te vangen van hetgeen wat er binnen in gebeurd. En dat wij er
midden in zitten :D.
Na het eten zijn we terug naar het hotel gegaan voor een korte rust periode, waar het gebruikelijk is om te slapen. Ook voor de studenten en masters hier.
Morgen gaan we dan eindelijk onze zwaarden en kleding kopen. Hier kijk ik wel erg naar uit, omdat het me zal benieuwen wat ze hier anders aanbieden dan in de
rest van China.
Om 3 uur hadden weer afgespronken, en master wei had opnieuw 1 van zijn decipelen gestuurd. Dit deed hij nogal eens vaak deed, wat zijn positie hier duidelijk maakt.
We zijn een stukje een berg gaan beklimmen waar er ons nog een kamelen rit aangeboden werd. Nee dankje :D.
Uiteindelijk zijn we niet zozeer omhoog geklomen, maar meer naar beneden waar een rivier normalieter doorheen stroomt. In deze tijd van het jaar is hij bijna opgedroogt,
waarvan het laastste beetje water bevroren was.
We hebben hier mooie foto's kunnen maken in combinatie met coole poses met de Master.
Op de terug weg werd de master opgebelt door zijn master om te komen trainen :D.
Het is zo grappig dat ze hier constant contact houden door over en weer te bellen met dure telefoontjes. Ze kunnen niet zo dicht van elkaar vandaan zij, of ze
bellen gewoon :D.
Maar het verhaal gaat dat de master in de shaolin tempel hartstikke rijk zijn, aldus het chinese nieuws. Ze geven niks uit, maar krijgen een hoop geld van
alle touristen die hier kun geld uit willen geven.
We zijn weer vroeg gaan slapen, en morgen om 08:00 uur hebben we weer afgesproken om dan een rondje te doen naar een
andere shoalin school om naar een training te kijken omdat het niet in de shaolin tempel mag. Ik heb er niet voor gekozen om opnieuw op de tempel te eten,
omdat het niet echt gewardeerd lijkt te worden door de andere monikken.
In de shaolin tempel krijgen ze alleen te eten om 06:00 uur en 11:00 uur. En enkel als je getraind heb, mag je ook in de avond eten :D. Dat is gelijk een goede
motivatie om dan wel te gaan trainen.
Ik heb in deze 2 dagen nog maar 4 blanke touristen gezien, de rest zijn allemaal Chinees. En nogsteeds is het in deze tijd van het jaar is het druk te noemen.
Ik wil niet weten hoe het hier in het hoog seizoen eruit ziet.
Zo vermelde de lonely planet ook dat het een touristen val is, gezien er enorm veel verkoper zijn die je lastig vallen.
Wij hebben daar vrijwel geen last van. Zo zijn er maar over het hele gebied 10 kraampjes versprijd. Dus dat maakt het super om in deze tijd van het jaar de tempel te bezoeken.
Je wilt uiteindelijk niet in een zee van touristen staan.
We hebben voor de 2e maal in het restaurant gegeten welke zich net om de hoek van ons hotel bevind. De eerste keer viel het ons al op, maar vandaag gebeurde presies hetzelfde.
we bestellen het eten, en echt...binnen 50 seconden werd het eerste eten al binnen gebracht.
En dat is getimed !.
En dan is het eten warm, smaakt goed, en volledig bereid. Groente, vlees en rijst. En elke 30 seconden later komt het volgende gerecht binnen gezet.
Hoe ze het doen ? geen idee. We zijn dan wel de enige klanten, maar dan nog.
Maar hoe de master vertelde over de training hier in de tempel kwam het erg herkenbaar over. En dat versterkt het gevoel gevoel over de training die ik zelf gehad heb op de academie.
Dan doen we zeker niet veel onder voor deze jongens hier. Maar wat wil je met masters die alleen maar in de tempel getraind hebben. Die brengen al hun ervaringen welmee, en gaan gewoon verder.
Ik heb eindelijk weer mijn boek uitgelezen. 512 bladzijden verder. Het zal me benieuwen of ik er in Nederland ook een boek bij zal pakken :D.
Twee kleine feiten over dit verhaal zijn:
Het duurde me 2 uur en 20 minuten om het verhaal te herschrijven, waarbij het schrijven van de korte versie (steek woorden) ook makkelijk 30 minuten duurd.
En dit verhaal bevalt 2.427 woorden.
Hahahaha, ik wil niet weten hoelang ik nu in totaal al besteed heb aan het schrijven van dit dagboek :D.
-
13 Januari 2008 - 11:36
Stefan Joscica Nadia:
eeejj vriend. heb echt genoten van je verhalen.. hele prestatie man om het zoooo goed bij te houden. blij je weer te zien coen. tot snel. xx -
13 Januari 2008 - 12:53
Jolanda:
wat een prachtig verhaal coen en recht uit je hart, met oprecht diep respect voor het buddisme en de shaolin martial arts. je waardering en bewondering voor deze levenswijze spreekt overduidelijk uit je verhaal. zo dicht bij een oerbron zijn dat voel je als je er voor open staat en dan met die ochtend gebeden lijkt me overweldigende ervaring, ik moest een traantje wegpinken hoor toen ik je beschrijving daarvan las.
dat zijn momenten die je in een speciaal laatje in je hart bewaren zal.
kijk enorm uit naar je thuiskomst morgen zoon-om-trots-op-te-zijn.
xxmm -
13 Januari 2008 - 15:29
Niki:
Coen, heb elk verhaal van je uitgebreid zitten lezen.. Erg onder de indruk ook. Moet geweldig geweest zijn. Helaas kan ik dinsdag er niet bij zijn.. Heb 's avonds van 18 tot 19uur een centraal examen van Financieel Management in het MKB. En overdag moeten we nog een project afmaken. Btje jammer, maarja, dat zal ook moeten gebeuren. Ik zal kijken of ik wellicht woensdag avond even langs kan komen. maar daar bel ik je dan dinsdag of woensdag wel over.
Is lang gelede in ieder geval, ben benieuwd hoe het met je is. Ik spreek je gast. Goede reis nog!
Groetjes Niki -
13 Januari 2008 - 18:15
Dennis:
Amen.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
