trein gemist
Door: left eye
Blijf op de hoogte en volg Coen
10 Januari 2008 | China, Beijing
03/01/2008 donderdag
Na het ontbijt zijn we langs het trein station gelopen om te kijken of ze nog kaartjes aan ons willen verkopen richting Xi'an.
Er waren nog steeds kaartjes beschikbaar, dus hebben er gelijk 2 van ze afgenomen voor 256,- Yuan.
Op de planning stond een wandeling door het park, en zijn daar op het gemakje naar toe gaan reizen. Eerst een stukje met de metro, waar we nu zo goed als
vertrouwd mee zijn. Je betaald 2 Yuan (0,20 euro) voor zo lang je maar gebruik wilt maken van metro. Enkel zodra je buiten staat moet je opnieuw betalen.
De wandeling viel nog vies tegen zo lang dat die was, maar het park was schitterend. Er stonden 5 pargoda's op een berg, die perfect uitkeken op de verboden
stad. Helaas kreeg ik dit niet goed op de foto, maar geweldig was het zeker.
Toen ik weer wat energie kwijt moest zijn we een uurtje onze vormen gaan oefenen. Dat trekt altijd belangstelling, en deze maal kwam er een oudere chinese
man naar ons toe. Toen ik hem vertelde dat ik van Nederland kwam, begon hij wat Duitse woorden uit te kramen.
Het verhaal hierachter is dat hij in Duitsland gewerkt heeft voor een fietsen fabriek :D. Of wat het dan ook was, want mijn duits was gelukkig nog net iets
beter dan de zijne, maar niet sterk genoeg om nou alles te vertalen :D.
We hebben van het park terug naar het hotel een tricicle genomen :D. Dit leek ons leuker dan het was. Dat kwam het grootste deel doordat we de verkeerde
uitzochten. Degende die wij namen was gemotoriseerd, en op een krappe bank met onze gezichten tegen de rij-richting in... Kug..Kug...:D
En zo zijn we weer het internet cafe ingerold om de laatste uurtjes in Beijing te doden.
Ik had nog een broek die ik eigenlijk weg wilden gooien, maar ik besloot hem een betere bestemming te geven.
Toen we naar het park toe liepen kwamen we een zwerver tegen, en die wist eerst niet zo goed wat ik wilde, maar uiteindelijk begreep hij dan toch dat ik hem
een broek gaf :D.
Op het gemakje gegeten, en 1,5 uur van te voren vertrokken naar het station. Welke goed en wel een half uurtje van ons vandaan ligt.
We misten net de metro toen we het station op liepen, en moesten 5 minuten wachten op de volgende.
Zo kwamen we alsnog perfect op tijd aan, om wat tegen slagen aan te kunnen. Dit bleek ook niet verkeerd te zijn, omdat de wachtrij om de bagage te scannen
behoorlijk lang was (ja, hier scannen ze je bagage als je met de trein mee gaat).
We konden niet zo snel uitvogelen op welke perron we moesten staan, en zijn dat gaan vragen aan een niet al te dom lijkende beveiliger.
Dit koste hem alsnog 10 minuten om ons uit te leggen dat we op het verkeerde station stonden.
What, wrong station, where do we suppose to be ?
Dat was niet de planning, hier werd geen rekening mee gehouden !
Ja, jullie staan op het verkeerde station. Waar je zijn moet is het West Station, 15 minuten hier vandaan gelegen.
15 minuten !, zo lang hebben we mischien net presies. Dus snel naar een taxi gerent, en de eerte de beste ingesprongen. Blijkt het een vrouw te zijn.
Ik moet zeggen niet echt iets tegen de rijstijl van vrouwen te hebben, maar soms...:D.
Dus aangegeven dat we haast hadden, en dat we graag op tijd aan zouden komen.
Hier zou ze wel voor zorgen...zei ze.
Het begon al met het aarzullend rijden, waardoor het leek dat ze de weg niet goed wist. Dit werd na een goede 10 minuten bevestigd toen we net na een splitsing
op de auto weg stil stonden. Gemist !....en nu was ze zelf aan het overwegen om achteruit te rijden om alsnog de goede richting te kiezen.
Zelfmoord is geen betere omschrijving van een dergelijke actie dacht ik zo.
Gelukkig reed ze na een 15 seconden te hebben stil gestaan weer door. Mijn trein missen tot daar aan toe, maar mijn leven verliezen in Beijing...nee dank je.
En met de snelheid van dikke stront kroop ze door het verkeer heen, waar we erg kostbare minuten verloren.
Op het station aangekomen wist we niet waar we heen moesten, dus na een paar keer op en neer aan het rennen geweest te zijn kwamen we dan gelukkig
in de juiste richting uit. Gelukkig zag een gozer ons zoeken, en hij hielp ons naar de juiste ingang. Welke nog totaal aan de andere zijde van het
station was. De taxi had ons namelijk aan de verkeerde zijde afgezet voor het gemak.
Zo waren we met de bagage aan het rennen. Nogsteeds niet wetend welke deuren we moeten nemen geef ik een iets te harde duw+schop tegen een deur, die
met een harde kraak open schiet. We rennen verder, en al het personeel kijkt verwonderd op dat we van de andere kant kwamen, want iedereen kwam van de
linker zijde, waar de tassen controle weer plaats vond. Wij kwamen van de rechter zijde, waar de tassen controle niet in werking stond. Met andere woorden,
heb ik voor het gemak het slot van die deur uit zijn verband geschopt :D.
Uiteindelijk kwamen we dan eindelijk aan in de juiste hal, waar alle hekken al dicht waren !
Maar hoe gek het ook was, we waren nog op tijd. 21:26 uur, en 21:30 uur zou de trein vertrekken.
Een dikke Chinese beveiliger wees op een bord, 5 muniten van te voren inchecken.
Maar we zijn maar 1 munten over tijd, kan je daar geen uitzondering voor maken ?
Niet dus. Moet je ook niet denken dat je dan niet staat te koken van binnen.
WOEDEND !
En op ons trein kaartje stond ook niet welke station we moesten hebben, en de verkoopster bij de bali had het ook vergeten te zeggen.
Hoe moeten wij het dan weten.
Uitgeput en geirriteerd naar een informatie punt gegaan, welke zij dat we een gedeelte van ons geld terug kunnen krijgen bij een andere bali.
We zijn gaan overwegen om dan maar een andere trein te pakken. Maar shanghai was de enige optie waar enkel nog maar stoelen beschikbaar waren.
En 18 uur op een stoel is ook geen goed alternatief.
We besloten het zelfde ticket te nemen voor de volgende dag, en terug te keren naar ons hotel.
Het enige pluspuntje aan dit alles was dat we 80 % van de waarde van het ticket terug kregen. Dus voor nog geen 5 euro had ik weer een nieuw kaartje.
Dat verzachte alle moeite weer een beetje.
Ik werden helemaal gek toen we een taxi ons terug lieten brengen en er zoveel sneller over deed dan die vrouw op de heen reis.
Dus ik heb besloten me in china niet meer door een vrouwlijke taxi chauffeur te laten brengen.
Na het ontbijt zijn we langs het trein station gelopen om te kijken of ze nog kaartjes aan ons willen verkopen richting Xi'an.
Er waren nog steeds kaartjes beschikbaar, dus hebben er gelijk 2 van ze afgenomen voor 256,- Yuan.
Op de planning stond een wandeling door het park, en zijn daar op het gemakje naar toe gaan reizen. Eerst een stukje met de metro, waar we nu zo goed als
vertrouwd mee zijn. Je betaald 2 Yuan (0,20 euro) voor zo lang je maar gebruik wilt maken van metro. Enkel zodra je buiten staat moet je opnieuw betalen.
De wandeling viel nog vies tegen zo lang dat die was, maar het park was schitterend. Er stonden 5 pargoda's op een berg, die perfect uitkeken op de verboden
stad. Helaas kreeg ik dit niet goed op de foto, maar geweldig was het zeker.
Toen ik weer wat energie kwijt moest zijn we een uurtje onze vormen gaan oefenen. Dat trekt altijd belangstelling, en deze maal kwam er een oudere chinese
man naar ons toe. Toen ik hem vertelde dat ik van Nederland kwam, begon hij wat Duitse woorden uit te kramen.
Het verhaal hierachter is dat hij in Duitsland gewerkt heeft voor een fietsen fabriek :D. Of wat het dan ook was, want mijn duits was gelukkig nog net iets
beter dan de zijne, maar niet sterk genoeg om nou alles te vertalen :D.
We hebben van het park terug naar het hotel een tricicle genomen :D. Dit leek ons leuker dan het was. Dat kwam het grootste deel doordat we de verkeerde
uitzochten. Degende die wij namen was gemotoriseerd, en op een krappe bank met onze gezichten tegen de rij-richting in... Kug..Kug...:D
En zo zijn we weer het internet cafe ingerold om de laatste uurtjes in Beijing te doden.
Ik had nog een broek die ik eigenlijk weg wilden gooien, maar ik besloot hem een betere bestemming te geven.
Toen we naar het park toe liepen kwamen we een zwerver tegen, en die wist eerst niet zo goed wat ik wilde, maar uiteindelijk begreep hij dan toch dat ik hem
een broek gaf :D.
Op het gemakje gegeten, en 1,5 uur van te voren vertrokken naar het station. Welke goed en wel een half uurtje van ons vandaan ligt.
We misten net de metro toen we het station op liepen, en moesten 5 minuten wachten op de volgende.
Zo kwamen we alsnog perfect op tijd aan, om wat tegen slagen aan te kunnen. Dit bleek ook niet verkeerd te zijn, omdat de wachtrij om de bagage te scannen
behoorlijk lang was (ja, hier scannen ze je bagage als je met de trein mee gaat).
We konden niet zo snel uitvogelen op welke perron we moesten staan, en zijn dat gaan vragen aan een niet al te dom lijkende beveiliger.
Dit koste hem alsnog 10 minuten om ons uit te leggen dat we op het verkeerde station stonden.
What, wrong station, where do we suppose to be ?
Dat was niet de planning, hier werd geen rekening mee gehouden !
Ja, jullie staan op het verkeerde station. Waar je zijn moet is het West Station, 15 minuten hier vandaan gelegen.
15 minuten !, zo lang hebben we mischien net presies. Dus snel naar een taxi gerent, en de eerte de beste ingesprongen. Blijkt het een vrouw te zijn.
Ik moet zeggen niet echt iets tegen de rijstijl van vrouwen te hebben, maar soms...:D.
Dus aangegeven dat we haast hadden, en dat we graag op tijd aan zouden komen.
Hier zou ze wel voor zorgen...zei ze.
Het begon al met het aarzullend rijden, waardoor het leek dat ze de weg niet goed wist. Dit werd na een goede 10 minuten bevestigd toen we net na een splitsing
op de auto weg stil stonden. Gemist !....en nu was ze zelf aan het overwegen om achteruit te rijden om alsnog de goede richting te kiezen.
Zelfmoord is geen betere omschrijving van een dergelijke actie dacht ik zo.
Gelukkig reed ze na een 15 seconden te hebben stil gestaan weer door. Mijn trein missen tot daar aan toe, maar mijn leven verliezen in Beijing...nee dank je.
En met de snelheid van dikke stront kroop ze door het verkeer heen, waar we erg kostbare minuten verloren.
Op het station aangekomen wist we niet waar we heen moesten, dus na een paar keer op en neer aan het rennen geweest te zijn kwamen we dan gelukkig
in de juiste richting uit. Gelukkig zag een gozer ons zoeken, en hij hielp ons naar de juiste ingang. Welke nog totaal aan de andere zijde van het
station was. De taxi had ons namelijk aan de verkeerde zijde afgezet voor het gemak.
Zo waren we met de bagage aan het rennen. Nogsteeds niet wetend welke deuren we moeten nemen geef ik een iets te harde duw+schop tegen een deur, die
met een harde kraak open schiet. We rennen verder, en al het personeel kijkt verwonderd op dat we van de andere kant kwamen, want iedereen kwam van de
linker zijde, waar de tassen controle weer plaats vond. Wij kwamen van de rechter zijde, waar de tassen controle niet in werking stond. Met andere woorden,
heb ik voor het gemak het slot van die deur uit zijn verband geschopt :D.
Uiteindelijk kwamen we dan eindelijk aan in de juiste hal, waar alle hekken al dicht waren !
Maar hoe gek het ook was, we waren nog op tijd. 21:26 uur, en 21:30 uur zou de trein vertrekken.
Een dikke Chinese beveiliger wees op een bord, 5 muniten van te voren inchecken.
Maar we zijn maar 1 munten over tijd, kan je daar geen uitzondering voor maken ?
Niet dus. Moet je ook niet denken dat je dan niet staat te koken van binnen.
WOEDEND !
En op ons trein kaartje stond ook niet welke station we moesten hebben, en de verkoopster bij de bali had het ook vergeten te zeggen.
Hoe moeten wij het dan weten.
Uitgeput en geirriteerd naar een informatie punt gegaan, welke zij dat we een gedeelte van ons geld terug kunnen krijgen bij een andere bali.
We zijn gaan overwegen om dan maar een andere trein te pakken. Maar shanghai was de enige optie waar enkel nog maar stoelen beschikbaar waren.
En 18 uur op een stoel is ook geen goed alternatief.
We besloten het zelfde ticket te nemen voor de volgende dag, en terug te keren naar ons hotel.
Het enige pluspuntje aan dit alles was dat we 80 % van de waarde van het ticket terug kregen. Dus voor nog geen 5 euro had ik weer een nieuw kaartje.
Dat verzachte alle moeite weer een beetje.
Ik werden helemaal gek toen we een taxi ons terug lieten brengen en er zoveel sneller over deed dan die vrouw op de heen reis.
Dus ik heb besloten me in china niet meer door een vrouwlijke taxi chauffeur te laten brengen.
-
10 Januari 2008 - 15:40
Dennis:
hahaha wat een heerlijk verhaaltje lijkt net een filmke..... -
10 Januari 2008 - 17:59
Mim:
soms zit het mee en soms zit het tegen !!!!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
