eindelijk weer naar het strand leven
Door: left eye
Blijf op de hoogte en volg Coen
14 Augustus 2007 | Filipijnen, Manilla
11/08/2007 zaterdag 375 peso(6,0 euro)/nacht
hopeloze relax dag. Savonds nog geprobeerd wat meer vermaak te krijgen dan enkel naar zuinig kijkende
,schaars geklede meisjes te kijken. Dit is me helaas niet gelukt.
Snel weg hier.
Er waren nog 2 dingen die me opvielen aan deze plaats.
Iedereen spreek redelijk engels, dus ik kan eindelijk communiceren met ze :D
Alle beveiliging (en die hebben ze in zelfs de 7-eleven = supermarkt) loopt hier met wapens. En dan
mogen ze zelf de wapens kiezen die ze willen dragen. Het is dan ook niet ongewoon dat ze met shot-guns,
automatische pistolen en revolvers lopen te zwaaien.
12/08/2007 zondag 400 Peso(6,5 euro)/nacht
Mijn bestemming was Puerto Galera welke aan de kust van het eiland Mindoro ligt.
De bus rit naar Batangas (van waar ik met de boot verder ga) was tot mijn opluchting zonder al te veel
gestuiter. Gelukkig leggen ze hier wel normale wegen aan.
Op de pier mocht ik werd mijn bestemming gevraagd...en ik had eigenlijk geen idee. Niet over nagedacht
eigenlijk :D. Ik dacht dat ze me naar het centrum zouden brengen eigenlijk. Maar de stad ligt uiteindelijk
6 km van de kust, en je mag kiezen naar welk strand je wil gaan. Ik had van een gozer gehoord dat sabang beach
"de" spot voor duiken was (in dit gebied wel te verstaan), dus breng me daar maar naartoe.
Midden op het water viel de motor nog even stil, en ik zag ons al uren dobberen op het kalme water.
Gelukkig was het niks, en na goed en wel 30 seconden waren we weer op snelheid.
Bij mijn aankomst viel me het strand gelijk tegen...ik had gehoopt op een Koh Tao achtige gebied.
Gelukkig werd dit in de loop van de dag goedgemaakt.
Een oudere vrouw schoot gelijk te ge moet, of ik geen kamer bij haar wilde huren. Tegen een redelijk
prijs wil ik absoluut wel een kijkje nemen. De kamer was zeer netjes...geweldig uitzicht, de basis
behoeftes + een hangmat. Ik kon afdingen tot 400 peso per nacht welke op 6,50 euro neerkomt.
De prijzen op dit eiland lagen weer een stukje hoger, maar dat was wel te verwachten.
In de loop van de dag ben ik bij een paar duikscholen langsgelopen om te prijzen te vergelijken.
Onder de 25 Dollar kwam ik niet, en ik kwam erachter dat er vrijwel geen touristen rond deze tijd op
het eiland zijn. Ook heb ik nog even gekeken wat het zou kosten om mijn Deep specialty (duik cursus) te doen,
waardoor ik naar 40 meter mag duiken. Hier vroegen ze nog 150 euro voor welke 3 duiken + wat theorie inhoud.
Van de 3 duiken gaat er maar 1 naar 39,5 meter, en de andere 2 rond de 30 meter. Ik vond dit het zeker niet
waard. Uiteindelijk mag ik al naar 40 meter duiken gezien ik Divemaster ben...dus dan slaat het zeker nergens op.
Laat maar weer doen, dan maar zonder certificaat.
In de duikshop was een gozer uit schotland, welke net een paar duiken achter de rug had. Hij vertelde me
dat hij zijn Dive Instructor in Nha Trang (vietnam) wilde gaan doen. Hier had hij de deal dat hij
"gratis" zijn cursus mocht doen, wanneer hij 3 maanden voor hun zou werken. Hij krijgt tevens zijn overnachting +
eten gratis. Maar het gratis was voor de cursus, niet voor de PADI fees + boeken + examen...ik weet het niet
presies, hij vermoedelijk ook niet :D...maar het kwam erop neer dat het een aardig goede deal was.
Iets om te onthouden. En de Shop welke het aanbood was "the Sailing Club"...dat was de plaats waar ik achter het
grapje van phoebe kwam...is een hele relaxte plek.
Dus het is iets om in mijn achterhoofd te houden.
Even een rondje gelopen met deze gast, en toen we de andere zijde van het eiland bereikt hadden lag daar een heerlijk
strand op ons te wachten. Gelijk een heerlijke duik genomen, welke weer veelste lang geleden was. De laatste was Nha Trang...
en dat was zelfs tijdens het duiken, dus dan is het Hue waar ik voor het laatste aan het strand lag. Ik doe echt
iets verkeerd :D.
Terug ben ik in mijn hangmat terecht gekomen waar ik de eerste 2 uur niet meer uit kwam. Nooit verwacht
dat een boek (Da vinci Code - engels) me zo zou grijpen, en ik ben inmiddels op de blz 420 terecht gekomen.
Ik moet zeggen dat ik blij ben dat ik de film "wel" gezien heb. Er zijn nog steeds aardig wat woorden die ik niet herken,
maar met de film in mijn achterhoofd weet ik gelijk waar ze het over hebben. Maar dat het boek beter is dan
de film is een feit...maar dat zal je altijd wel houden vermoed ik.
Savonds had ik een goed gevoel om nou eens "goed" uit te gaan, en ik had rondgevraagd waar iedereen een beetje
te vinden zou zijn. De naam Hammerhead was degene waar het zou gebeuren...en rond een uur of 10 ben ik daar een kijkje
gaan nemen.
Leuk...ik had net zo goed mee kunnen gaan met Rob en Alf naar Angeles (de filipijnse Pataya - lees hoeren stad).
Binnen gekomen sprongen er 5 vrouwen van hun bar kruk af en ze zwaaide me naar hun toe. Hier had ik al helemaal geen
zin in...maar omdat deze club niet bekent stond als hoeren club, maar waar alle "normale" touristen naar toe gaan heb
ik toch maar een bier besteld.
Na een uur ben ik hopeloos verveeld weg gegaan nadat ik een paar vrouwen teleur gesteld had welke hun "massage"
activiteiten aangeboden hadden.
3 andere disco's geprobeerd. Maar daar hoefde je niet eens te proberen om met andere reden, dan met een vrouw
naar huis te gaan, te komen.
Wat me aan dit hele gebeuren gelijk opviel is dat er bizar veel (beeldschone, jonge) vrouwens zijn. Er zijn bijna
geen touristen, en Manila en Angeles staan om de vrouwen bekend. Maar deze plaats ?
hopeloze relax dag. Savonds nog geprobeerd wat meer vermaak te krijgen dan enkel naar zuinig kijkende
,schaars geklede meisjes te kijken. Dit is me helaas niet gelukt.
Snel weg hier.
Er waren nog 2 dingen die me opvielen aan deze plaats.
Iedereen spreek redelijk engels, dus ik kan eindelijk communiceren met ze :D
Alle beveiliging (en die hebben ze in zelfs de 7-eleven = supermarkt) loopt hier met wapens. En dan
mogen ze zelf de wapens kiezen die ze willen dragen. Het is dan ook niet ongewoon dat ze met shot-guns,
automatische pistolen en revolvers lopen te zwaaien.
12/08/2007 zondag 400 Peso(6,5 euro)/nacht
Mijn bestemming was Puerto Galera welke aan de kust van het eiland Mindoro ligt.
De bus rit naar Batangas (van waar ik met de boot verder ga) was tot mijn opluchting zonder al te veel
gestuiter. Gelukkig leggen ze hier wel normale wegen aan.
Op de pier mocht ik werd mijn bestemming gevraagd...en ik had eigenlijk geen idee. Niet over nagedacht
eigenlijk :D. Ik dacht dat ze me naar het centrum zouden brengen eigenlijk. Maar de stad ligt uiteindelijk
6 km van de kust, en je mag kiezen naar welk strand je wil gaan. Ik had van een gozer gehoord dat sabang beach
"de" spot voor duiken was (in dit gebied wel te verstaan), dus breng me daar maar naartoe.
Midden op het water viel de motor nog even stil, en ik zag ons al uren dobberen op het kalme water.
Gelukkig was het niks, en na goed en wel 30 seconden waren we weer op snelheid.
Bij mijn aankomst viel me het strand gelijk tegen...ik had gehoopt op een Koh Tao achtige gebied.
Gelukkig werd dit in de loop van de dag goedgemaakt.
Een oudere vrouw schoot gelijk te ge moet, of ik geen kamer bij haar wilde huren. Tegen een redelijk
prijs wil ik absoluut wel een kijkje nemen. De kamer was zeer netjes...geweldig uitzicht, de basis
behoeftes + een hangmat. Ik kon afdingen tot 400 peso per nacht welke op 6,50 euro neerkomt.
De prijzen op dit eiland lagen weer een stukje hoger, maar dat was wel te verwachten.
In de loop van de dag ben ik bij een paar duikscholen langsgelopen om te prijzen te vergelijken.
Onder de 25 Dollar kwam ik niet, en ik kwam erachter dat er vrijwel geen touristen rond deze tijd op
het eiland zijn. Ook heb ik nog even gekeken wat het zou kosten om mijn Deep specialty (duik cursus) te doen,
waardoor ik naar 40 meter mag duiken. Hier vroegen ze nog 150 euro voor welke 3 duiken + wat theorie inhoud.
Van de 3 duiken gaat er maar 1 naar 39,5 meter, en de andere 2 rond de 30 meter. Ik vond dit het zeker niet
waard. Uiteindelijk mag ik al naar 40 meter duiken gezien ik Divemaster ben...dus dan slaat het zeker nergens op.
Laat maar weer doen, dan maar zonder certificaat.
In de duikshop was een gozer uit schotland, welke net een paar duiken achter de rug had. Hij vertelde me
dat hij zijn Dive Instructor in Nha Trang (vietnam) wilde gaan doen. Hier had hij de deal dat hij
"gratis" zijn cursus mocht doen, wanneer hij 3 maanden voor hun zou werken. Hij krijgt tevens zijn overnachting +
eten gratis. Maar het gratis was voor de cursus, niet voor de PADI fees + boeken + examen...ik weet het niet
presies, hij vermoedelijk ook niet :D...maar het kwam erop neer dat het een aardig goede deal was.
Iets om te onthouden. En de Shop welke het aanbood was "the Sailing Club"...dat was de plaats waar ik achter het
grapje van phoebe kwam...is een hele relaxte plek.
Dus het is iets om in mijn achterhoofd te houden.
Even een rondje gelopen met deze gast, en toen we de andere zijde van het eiland bereikt hadden lag daar een heerlijk
strand op ons te wachten. Gelijk een heerlijke duik genomen, welke weer veelste lang geleden was. De laatste was Nha Trang...
en dat was zelfs tijdens het duiken, dus dan is het Hue waar ik voor het laatste aan het strand lag. Ik doe echt
iets verkeerd :D.
Terug ben ik in mijn hangmat terecht gekomen waar ik de eerste 2 uur niet meer uit kwam. Nooit verwacht
dat een boek (Da vinci Code - engels) me zo zou grijpen, en ik ben inmiddels op de blz 420 terecht gekomen.
Ik moet zeggen dat ik blij ben dat ik de film "wel" gezien heb. Er zijn nog steeds aardig wat woorden die ik niet herken,
maar met de film in mijn achterhoofd weet ik gelijk waar ze het over hebben. Maar dat het boek beter is dan
de film is een feit...maar dat zal je altijd wel houden vermoed ik.
Savonds had ik een goed gevoel om nou eens "goed" uit te gaan, en ik had rondgevraagd waar iedereen een beetje
te vinden zou zijn. De naam Hammerhead was degene waar het zou gebeuren...en rond een uur of 10 ben ik daar een kijkje
gaan nemen.
Leuk...ik had net zo goed mee kunnen gaan met Rob en Alf naar Angeles (de filipijnse Pataya - lees hoeren stad).
Binnen gekomen sprongen er 5 vrouwen van hun bar kruk af en ze zwaaide me naar hun toe. Hier had ik al helemaal geen
zin in...maar omdat deze club niet bekent stond als hoeren club, maar waar alle "normale" touristen naar toe gaan heb
ik toch maar een bier besteld.
Na een uur ben ik hopeloos verveeld weg gegaan nadat ik een paar vrouwen teleur gesteld had welke hun "massage"
activiteiten aangeboden hadden.
3 andere disco's geprobeerd. Maar daar hoefde je niet eens te proberen om met andere reden, dan met een vrouw
naar huis te gaan, te komen.
Wat me aan dit hele gebeuren gelijk opviel is dat er bizar veel (beeldschone, jonge) vrouwens zijn. Er zijn bijna
geen touristen, en Manila en Angeles staan om de vrouwen bekend. Maar deze plaats ?
-
15 Augustus 2007 - 10:33
Ai-Lin:
Kun je nou echt alle mooie jonge dames weerstaan?! Of vertel je niet alles in je weblogjes? Wel eerlijk zijn he! ;-)
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
